Διαδραστική και συνεχής ενημέρωση στο ανανεωμένο group της ΠΟΣΟΨΥ στο facebook

http://www.facebook.com/groups/132267513451390/edit/#!/groups/posopsi/

 

Γίνε μέλος του group το οποίο λειτουργεί και ως forum με ερωτήσεις, απαντήσεις και νέα από τον χώρο της ψυχικής υγείας.



Πρόσκληση στην Γενική Συνέλευση της ΠΟΣΟΨΥ

Την 31-03-2011, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11.00 π.μ. στο κτίριο της ΕΣΑμεΑ Ελευθερίου Βενιζέλου 236 στην Ηλιούπολη, θα πραγματοποιηθεί η Ετήσια Καταστατική Γενική Συνέλευση της Π.Ο.Σ.Ο.Ψ.Υ. με θέματα ημερήσιας διάταξης:

1. Οικονομικός απολογισμός 2010.
2. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής.
3. Πεπραγμένα 2010.
4. Οικονομικός προϋπολογισμός 2011.
5. Προγραμματισμός Δράσεων ΠΟΣΟΨΥ 2011.
6. Έγκριση εγγραφής νέων μελών.
7. Δημοσιοποίηση τροποποίησης καταστατικού ΠΟΣΟΨΥ.
8. Σύσταση Επιτροπών Εργασίας.
9. Τοποθετήσεις και προτάσεις μελών.
10. Λοιπά θέματα.

Καλούνται όλοι οι εκπρόσωποι των συλλόγων μελών της Ομοσπονδίας να παραβρεθούν προς διευκόλυνση της διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης.

Η Πρόεδρος                                  Η Γεν. Γραμματέας

Νομίδου Νίκη-Ελένη               Τριανταφύλλου Αγγελική

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. στηρίζει την πανεργατική γενική απεργία ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, ως γνήσιος εκφραστής της φωνής πλέον του ενός εκατομμυρίου Ελλήνων και Ελληνίδων με Αναπηρία, στηρίζει την γενική πανεργατική απεργία που έχουν προκηρύξει την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011 η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Ως τριτοβάθμιος κοινωνικός και συνδικαλιστικός φορέας των ατόμων με αναπηρία στη χώρα μας, στηρίζει και αγωνίζεται επίμονα για την προάσπιση των δικαιωμάτων μιας πληθυσμιακής ομάδας που αναμφίβολα εκτίθεται στον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη. Ακόμη περισσότερο τώρα, εν μέσω της δύσκολης συγκυρίας της οικονομικής κρίσης.

 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. καλεί τις Ομοσπονδίες των Ατόμων με Αναπηρία, των μέλη – φορείς αυτών αλλά και όλα τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους να δώσουν δυναμικό παρόν στην απεργία της 23^ης Φλεβάρη, καθώς και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να προβάλλουν τα πάγια και δίκαια αιτήματα του αναπηρικού κινήματος.

 

Οι Έλληνες και Ελληνίδες με αναπηρία δεν θα πληρώσουν μια κρίση για την οποία δεν ευθύνονται.

 

 

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Πρόεδρο της Ε.Σ.Α.μεΑ. κ. Ι. Βαρδακαστάνη στο κινητό τηλέφωνο 6937157193.

Διεκδικήσεις και Συνεργασίες της ΠΟΣΟΨΥ

1. Ενέργειες και πίεση προς Υπουργεία Υγείας , Απασχόλησης, Παιδείας, Δικαιοσύνης και οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης για τροποποιήσεις νομοθετικών ρυθμίσεων προς διασφάλιση περισσότερο ποιοτικών υπηρεσιών , θέσεων εργασίας , ασφαλιστικές παροχές και συντάξεις, δικαιώματα στην εκπαίδευση, εφαρμογή της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων (ακούσια νοσηλεία, καθήλωση, κτλ) από ομάδα δράσης της ΠΟΣΟΨΥ σε συνεργασία με εθελοντές νομικούς.

2. Συνεργασία με τους συλλόγους μέλη με ερωτηματολόγια για τον εντοπισμό των επί μέρους αναγκών και προτεραιοτήτων για την ανάπτυξη οργανογράμματος δράσης. Και διοργάνωση εκδηλώσεων από κοινού με στόχο την καταπολέμηση του στίγματος και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ατόμων που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές.

3. Ενέργειες σύμπραξης και συνεργασίας των Συλλόγων Οικογενειών και Χρηστών Ψυχιατρικών Υπηρεσιών για τη διασφάλιση μιας δυνατής και από κοινού φωνής διεκδίκησης που θα επηρεάζει και θα τυγχάνει προσοχής από τους θεσμικούς φορείς.

Απόσπασμα ομιλίας της Γραμματέως της Ομοσπονδίας

Απρίλιος 2009 - πιέστε το "play" για να δείτε το video.

Συνέντευξη της Δρ. Αλεξάνδρας Ασκούνη-Στρούμπου στο περιοδικό "Μαζί"

Η συνέντευξη της κας Στρούμπου δώθηκε στην δημοσιογράφο κα Αθηνά Καρατζογιάννη

Εσείς, μια παιδίατρος, πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την Ομοσπονδία των Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία;

Αυτή μου η απόφαση υπήρξε συνισταμένη πολλών παραγόντων που έχουν να κάνουν με τα προσωπικά μου πιστεύω καθώς επίσης και την ατομική και επιστημονική-επαγγελματική μου πορεία και τα σχετικά βιώματα. Κατ’ αρχήν ως γονείς συνειδητοποιήσαμε έστω κάπως καθυστερημένα, την επιτακτική ανάγκη να μάθουμε τα πάντα για αυτό που είχε συμβεί στο παιδί μας και πως θα μπορούσαμε να χειριστούμε με τον καλύτερο ανθρωπίνως δυνατό τρόπο τις διάφορες φάσεις του προβλήματος ψυχικής υγείας που αντιμετώπιζε. Οι σκέψεις αυτές αποτέλεσαν και το εφαλτήριο για να γίνουμε μέλη του Σ.Ο.Ψ.Υ. και μαζί με το σύζυγό μου παρακολουθήσαμε το πρόγραμμα ψυχοεκπαίδευσης-υποστήριξης για μέλη οικογενειών που συντονίζει η επίκουρη καθηγήτρια Ψυχιατρικής κα Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη. Η εμπλοκή αυτή στο σύλλογο υπήρξε πολύτιμος αρωγός και για μας προσωπικά και για το γιό μας. Η μετέπειτα μεγαλύτερή μου ενασχόληση ως αντιπροέδρου στο Δ.Σ. του Σ.Ο.Ψ.Υ., Γεν. γραμματέα στην Ομοσπονδία και ακολούθως προέδρου υπήρξε αποτέλεσμα της εγγενούς και εσώτερής μου ανάγκης για προσφορά στον άνθρωπο και συμβολής μου και ούσα ενεργό μέλος της κοινωνίας στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Εξ’ άλλου η απόφασή μου να γίνω γιατρός και μάλιστα παιδίατρος ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτά μου τα πιστεύω. Η σταδιακή μου αποχώρηση από την επαγγελματική μου ζωή μου παρείχε περισσότερο ελεύθερο χρόνο τον οποίο όχι μόνο δεν δίστασα αλλά πρόθυμα αφιέρωσα και αφιερώνω στον τομέα της Ψυχικής Υγείας.

Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας ως Προέδρου της Π.Ο.Σ.Ο.Ψ.Υ.?

Σαν Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογενειών έχουμε υποχρέωση να προβάλλουμε και να αναγνωριστούν η συμβολή και οι ανάγκες των οικογενειών που φροντίζουν άτομα με σοβαρή ψυχική νόσο και βέβαια να πείσουμε ότι αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας αυτές οι ανάγκες να ικανοποιηθούν. Τα ανωτέρω οδηγούν στην ανάγκη, για αύξηση και ενδυνάμωση του κινήματος των οικογενειών καθώς επίσης και των ιδίων των ασθενών ούτως ώστε να ακούγεται η φωνή τους. Για να γίνει όμως ένα δυνατό τέτοιο κίνημα θα πρέπει να απομυθοποιηθεί η ψυχική νόσος και να λάβει την ίδια θέση, απολύτως ισότιμη με τις επίλοιπες ασθένειες που αφορούν στη σωματική υγεία του ανθρώπου. Η ενημέρωση αλλά και ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού υποδεικνύουν την ανάγκη για πλατύτερη γνώση σε ότι αφορά στην ψυχική υγεία και των καταπολέμηση των προκαταλήψεων (πολλές φορές μεσαιωνικών) που ανάγονται σε προγενέστερες δεκαετίες και θα πρέπει να αποτελούν κλειδί για το μεγάλο ζητούμενο το οποίο συνίσταται στην έγκαιρη διάγνωση και στην έγκαιρη αντιμετώπιση της ψυχικής νόσου. Η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτικών αποτελεί έναν εξίσου σημαντικό στόχο γιατί είναι αυτοί που νομοθετούν και κατανέμουν τους οικονομικούς πόρους. Επιπροσθέτως, πιστεύω ακράδαντα ότι η δικαίωση της πολιτικής τους πορείας διέρχεται μέσω της οδού της βελτίωσης της ζωής των συνανθρώπων τους.

Είστε αισιόδοξη, από την εμπειρία σας στο χώρο αυτό, για τη συμβολή που μπορούν να έχουν οι οικογένειες στην ψυχιατρική μεταρρύθμιση?

Επί πολλά συναπτά έτη τόσο οι οικογένειες , όσο και οι ασθενείς ήταν στο περιθώριο και άλλοι αποφάσιζαν για αυτούς. Το να ακούγεται η φωνή αυτών που ζούνε το πρόβλημα αποτελεί ένα βήμα κεφαλαιώδους σημασίας και ταυτοχρόνως συμβολής σε μια ψυχιατρική μεταρρύθμιση που επιθυμητό είναι να είναι σωστά προσανατολισμένη. Εξ’ άλλου το αναπηρικό και γονεϊκό κίνημα στη χώρα μας έχει συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της ζωής και για άλλες ομάδες του πληθυσμού με ιδιαίτερες ανάγκες.

Έχει αλλάξει κάτι από τότε που παρακολουθείτε τον ψυχιατρικό χώρο?

Υπάρχουν αλλαγές αλλά με λύπη μου ομολογώ ότι οι τελευταίες πραγματοποιούνται με πολύ βραδύ ρυθμό. Δείγματος χάριν ένα συγκεκριμένο Κέντρο Ψυχικής Υγείας πήρε εννιά(9) χρόνια για να λειτουργήσει. Η χώρα καλύπτεται από κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας σε ποσοστό που αγγίζει μόλις το 25-30% και κάποιες από αυτές υπολειτουργούν λόγω έλλειψης στελεχών, όπως λόγου χάριν τα ψυχιατρικά τμήματα στα Γενικά Νοσοκομεία των Επαρχιών εξ αιτίας της έλλειψης κινήτρων για το επιστημονικό προσωπικό. Είναι λυπηρό δε ότι σε υπηρεσίες του μη κερδοσκοπικού τομέα οι εργαζόμενοι μένουν για μήνες απλήρωτοι. Η ακούσια νοσηλεία είναι απαράδεκτα υψηλή (50%) λόγω έλλειψης αναγκαίων υπηρεσιών, προγραμμάτων κατ’ οίκον παρέμβασης, υποστήριξης οικογένειας ασθενή ενώ στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσοστό έχει μειωθεί στο 7-8%. Επιπροσθέτως, όπως προκύπτει από τη διενέργεια αυτεπάγγελτης έρευνας του Συνηγόρου του Πολίτη η όλη διαδικασία είναι επώδυνη, αρκούντως επικίνδυνη και πολλαπλά προβληματική. Το θετικό σημείο είναι βέβαια ότι κάποια άσυλα έκλεισαν, γιατί κάποιοι όρθωσαν το ανάστημά τους και τόλμησαν. Επίσης, υπάρχει κινητικότητα για ίδρυση συλλόγων αλλά κι αυτοί δεν χαίρουν της απαιτούμενης σταθερής στήριξης.

Θεωρείτε ότι είναι πιο ώριμος ο αγώνας των οικογενειών στην Ευρώπη? Γνωρίζετε αν έχουν επιτευχθεί κατακτήσεις που εκκρεμούν στην Ελλάδα?

Τα κινήματα οικογενειών και ασθενών στην Ευρώπη είναι πολύ ισχυρά , υπάρχουν πολλοί σύλλογοι, πολλές ομάδες αυτοβοήθειας με πολλές δραστηριότητες. Λόγω μαζικότητας του κινήματος είναι σε θέση να επηρεάσουν πολιτικές αποφάσεις περισσότερο ίσως από εμάς. Οι αντιλήψεις εκεί έχουν αλλάξει, δίνεται έμφαση στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση, το νοσοκομειακό κρεβάτι δεν αποτελεί την κύρια λύση γιατί υπάρχουν οργανωμένα προγράμματα κατ’ οίκον παρέμβασης και για την αντιμετώπιση της κρίσης ακόμα. Οικογένειες και ασθενείς υποστηρίζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.

Μια τέτοια προσπάθεια γίνεται απ’ όσο γνωρίζω από ομάδα υπό τον καθηγητή ψυχιατρικής κύριο Βενετσάνο Μαυρέα στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος για την Ελλάδα, έγκαιρη διάγνωση-έγκαιρη παρέμβαση με σύγχρονους τρόπους. Πρέπει να παρακολουθούμε τις εξελίξεις με ταχύτερους ρυθμούς.

Πως βλέπετε την κίνηση των ίδιων των ασθενών να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους?

Ασφαλώς είναι πολύ σημαντική, γιατί οι σύγχρονες κοινωνίες είναι έτσι δομημένες ώστε τα αιτήματα για βοήθεια και υποστήριξη προέρχονται από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους.

Όμως τα άτομα που δεν έχουν το δυναμισμό να διεκδικήσουν για τους εαυτούς τους βρίσκονται σε πιο δυσχερή θέση. Αυτό σιγά-σιγά αλλάζει και σε συνεργασία με το κίνημα οικογενειών αλλά και άλλες συμμαχίες είναι βέβαιο ότι θα ακουστεί περισσότερο η φωνή τους.

Πως πιστεύετε ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται το στίγμα τόσο για τις οικογένειες όσο και για τον ίδιο τον ασθενή?

Είναι βέβαιο ότι το στίγμα αποτελεί μείζον θέμα για την κακή ψυχική υγεία. Όμως αν υπάρξει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση με σύγχρονους τρόπους, επαγγελματική ένταξη του ατόμου που πάσχει, δίκτυο υπηρεσιών που να καλύπτει τις προαναφερθείσες ανάγκες, ενημέρωση του κοινού και δυναμική παρουσία των συλλόγων ασθενών και οικογενειών είμαι βέβαιη ότι σταδιακά και η ψυχική νόσος θα αποστιγματιστεί όπως έγινε και με άλλα νοσήματα. Το πρόγραμμα κατά του στίγματος που υλοποιείται από το ΕΠΙΨΥ με υπεύθυνη την επίκουρη καθηγήτρια ψυχιατρικής κα Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη καθώς και άλλες προσπάθειες που γίνονται από τους συλλόγους πρέπει να ενισχύονται.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η κύρια αιτία υστέρησης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης?

Στον τομέα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης έχουν γίνει αρκετά βήματα τα οποία ούτε πρέπει να αρνηθούμε ούτε να μηδενίσουμε. Όμως για να μιλήσουμε για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση θα π ρ έ π ε ι να υπάρξει ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης όπως εξάλλου συνιστά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το οποίο θα καταρτιστεί μέσα από το διάλογο της πολιτείας με τους άμεσα ενδιαφερόμενους (οικογένειες-ασθενείς) ψυχίατρους και άλλους επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας, με επίκεντρο την ιδέα της κοινοτικής ψυχιατρικής με στόχο την αποκατάσταση και την κοινωνική ένταξη. Η συνεργασία με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας θα πρέπει παράλληλα να οικοδομηθεί και φυσικά να διατεθούν οι οικονομικοί πόροι που αναλογούν στον τομέα της Ψυχικής Υγείας.

Πως κρίνετε τις συνεργατικές δράσεις ανάμεσα στους ψυχιατρικούς εταίρους?

Το να ενώνεις τις δυνάμεις σου για ένα κοινωνικό σκοπό προσωπικά το θεωρώ πολύ εποικοδομητικό. Είναι παράλληλα εξίσου σημαντικές και οι ευρύτερες συμμαχίες γιατί βοηθούν στην ενημέρωση και τον αποστιγματισμό.

Ποιες πολιτικές θα προκρίνατε στο πλαίσιο της πρόληψης της ψυχικής νόσου?

Είναι ένα μεγάλο θέμα που νομίζω δεν μπορεί να απαντηθεί σε αυτό το πλαίσιο γιατί η αιτιολογία της ψυχικής νόσου είναι πολυπαραγοντική. Αυτό που έχει σημασία είναι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση και η ψυχοεκπαίδευση οικογένειας-ασθενούς που αποτελούν στοιχεία δευτερογενούς πρόληψης. Η καλή επικοινωνία γονέων-παιδιών παίζει σημαντικό ρόλο γιατί έτσι επισημαίνονται έγκαιρα τα προβλήματα και οι γονείς κάνουν τις σωστές παρεμβάσεις παρέχοντας υποστήριξη στα παιδιά τους. Ιδιαίτερα μέτρα πρόληψης και έγκαιρης αντιμετώπισης πρέπει να λαμβάνονται για τους έφηβους υψηλού κινδύνου όπως είναι παιδιά που οι γονείς έχουν ψυχική νόσο ή υπάρχει αλκοολισμός στην οικογένεια, οικονομικοί μετανάστες, παιδιά που έχουν κακοποιηθεί, πολύ φτωχές οικογένειες κ.λ.π.

Πιστεύετε ότι ο μετασχηματισμός της ψυχιατρικής πραγματικότητας είναι και θέμα πολιτικής βούλησης?

Ασφαλώς, αλλά για να έχουμε μια θετική πολιτική βούληση θα πρέπει οι πολιτικοί μας να έχουν περισσότερες γνώσεις για την ψυχική αναπηρία οι οποίες θα τους είναι χρήσιμες για τη διαμόρφωση πολιτικής και σχεδιασμού για την ψυχική υγεία. Ευρύτερη γνώση σχετικά με το θέμα είναι αναγκαία για όλη την κοινωνία την οποία εκπροσωπούν οι πολιτικοί. Ο ρόλος των συλλόγων είναι πολύ σημαντικός για τη διάχυση αυτής της γνώσης.

Πόσο εξαρτημένη είναι η παρούσα ψυχιατρική πραγματικότητα από τα Ευρωπαϊκά κονδύλια?

Η αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων είναι κατ’ αρχήν θέμα εθνικό. Όμως επειδή η Ε.Ε. πρέπει να εξασφαλίζει μια ποιότητα ζωής για τους πολίτες των κρατών μελών της συμπεριλαμβάνοντας και τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, ασφαλώς τα Ευρωπαϊκά κονδύλια είναι βοηθητικά και χρήσιμα.

Ημεριδα Σαββατου 6/12/08

H κα Στρούμπου παρακινεί τα μέλη του ΣΟΨΥ Αθήνας να συμμετάσχουν στις εκλογές για εκπροσώπους ΠΟΣΟΨΥ και ΕΣΑμεΑ.

Γνωριμία με την δράση της ΠΟΣΟΨΥ

Η Π.Ο.Σ.Ο.Ψ.Υ. ιδρύθηκε το 2002 – Τακτικά Μέλη της είναι ο ΣΟΨΥ και οι ΣΟΨΥ από άλλες πόλεις της Ελλάδος , όπως Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Ιωάννινα, Χαλκίδα, Πάτρα, Χανιά Κρήτης, Δήμου Κορυδαλλού και αρωγοί η ΕΔΡΑ και ο Σύλλογος Οικογενειών Κοζάνης. Αρχικά είχε έδρα στα γραφεία του ΣΟΨΥ στο Βύρωνα και από το 2007 οργανώθηκε και λειτουργεί σε γραφεία που της παραχωρήθηκαν από την ΕΣΑμεΑ στο νέο κτίριο της στην Ηλιούπολη.
Στα 6 χρόνια της λειτουργίας της έγιναν προσπάθειες για την προβολή του κινήματος των οικογενειών, ώστε να γίνει ευρύτερα γνωστό, στην ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του ευρύτερου κοινού, των πολιτικών, των επαγγελματιών ψυχικής υγείας, καθώς και του ευρύτερου αναπηρικού κινήματος σχετικά με τα θέματα ψυχικής υγείας. Στα πλαίσια αυτά οι προσπάθειες για καταπολέμηση του στίγματος και των διακρίσεων, καθώς και για ευνοϊκές αλλαγές του θεσμικού πλαισίου ήσαν στις προτεραιότητες της.

Πιο συγκεκριμένα:

- Κατ’ επανάληψη έγινε υποβολή γραπτών αιτημάτων θεσμικού χαρακτήρα προς τα Υπουργεία Υγείας, Απασχόλησης, Παιδείας, Οικονομίας, Ασφαλιστικά Ταμεία, κατ’ ευθείαν και μέσω της ΕΣΑμεΑ , καθώς και με προσωπικές συναντήσεις με αρμοδίους.

- Επεξεργασία νομοσχεδίων σχετικών με υγεία, ασφάλιση, εκπαίδευση, οικονομικά θέματα, σε συνεργασία με την ΕΣΑμεΑ και υποβολή προτάσεων.

- Συνεργασία γενικότερα με την ΕΣΑμεΑ, συμμετοχή σε ημερίδες με ομιλίες της Προέδρου και συμμετοχή της Προέδρου στα Γενικά Συμβούλια της ΕΣΑμεΑ , τα οποία πραγματοποιούνται σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος.

- Εκτύπωση ενημερωτικού φυλλαδίου για την Ομοσπονδία και «Οδηγού για την υποστήριξη των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχική Νόσο».

- Δημοσίευση άρθρων της Προέδρου και άλλων μελών του Συμβουλίου στα περιοδικά που εκδίδονται από τους Συλλόγους: «Μηνύματα», «Υποστήριξη», «ΜΑΖΙ», καθώς και συνεντεύξεις της Προέδρου στον ημερήσιο τύπο. Συνέντευξη στο περιοδικό της ΕΣΑμεΑ

«Θέματα Αναπηρίας», «Η ψυχική αναπηρία ως κοινωνικό ζήτημα».

- Συμμετοχή της Προέδρου σε 3 εκπομπές του EXTRA -3 καθώς και στη ΝΕΤ, εκπομπή «Υγεία για Όλους».
- Ομιλίες της Προέδρου της ΠΟΣΟΨΥ Αλ. Στρούμπου σε διάφορες εκδηλώσεις που συνδιοργάνωσε η ΠΟΣΟΨΥ με άλλους φορείς, καθώς και σε συνέδρια και ημερίδες άλλων φορέων ψυχικής υγείας.

Θέματα που ανέπτυξε η Αλ. Στρούμπου:

· Προαγωγή ψυχικής υγείας
· Οικογένεια και Ψυχική Υγεία: Σπάζοντας τη Σιωπή.
· Οικογένεια και Ψυχική Υγεία στην Ελλάδα σήμερα.
· Δικαιώματα και ψυχική υγεία.
· Η ζωή στην κοινότητα είναι στόχος εφικτός: εξερευνώντας καλύτερες πρακτικές.
· Το πρώτο επεισόδιο της ψύχωσης. Η εμπειρία των φροντιστών και των χρηστών των υπηρεσιών.
· Ψυχοεκπαίδευση οικογένειας – ασθενούς.
· Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στα Γενικά Νοσοκομεία. Η αρχή για μια ολιστική φροντίδα υγείας.
· Σύλλογοι οικογενειών – ο κάθε σύλλογος στη δική του μάχη και όλοι μαζί για τις κοινές ανάγκες και τους μελλοντικούς μας στόχους.
· Ψυχική υγεία σ’ ένα μεταβαλλόμενο κόσμο.
· Υπευθυνότητα και στήριξη από τις οικογένειες – κοινωνικό στίγμα.
· Τι περιμένουν οι οικογένειες από την Πολιτεία, την κοινωνία, τους επαγγελματίες, τον ελληνικό κλάδο της WAPR.
· Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχική νόσο.
· Η οικογένεια ως εταίρος στη θεραπεία και αποκατάσταση της ψυχικής διαταραχής.
· Η ανάπτυξη του κινήματος οικογενειών στην Ελλάδα – Η συμβολή του στην ψυχοκοινωνική αποκατάσταση.
- Οργάνωση και συμμετοχή σε εκδηλώσεις για την Ψυχική Υγεία.
· Συνδιοργάνωση εκδηλώσεων το 2006 στο Ινστιτούτο ΠΑΣΤΕΡ, το 2004 στο θέατρο ΜΕΣΑΛΑ, στο Δήμο Αλίμου, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, στις 24-5-08 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας 10 Οκτωβρίου τα έτη 2006, 2007 και 2008.
· Συμμετοχή με ομιλίες στα Πανελλήνια Συνέδρια Ψυχιατρικής ’06, ’07, ’08, στο 1ο Επιστ.Συνέδριο της Ψυχ. Κλινικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με θέμα «Εγκαιρη παρέμβαση στην Ψύχωση» ’07, στο 1ο Συνέδριο Ψυχιατρικής Ανατολικής Ευρώπης ’07- Θεσσαλονίκη, σε ημερίδες του Ελλ.Κλάδου της WAPR, του ΕΠΙΨΥ, της ΕΠΑΨΥ, του Παντείου Πανεπιστημίου, του Δικτύου «ΑΡΓΩΣ», σε Διημερίδες της Δ/νσης Ψυχ.Υγείας και Μονάδας Υποστήριξης - Παρακολούθηση ’06, ’07, σε ημερίδες των Ψυχιατρικών Νοσοκομείου Αττικής και Δρομοκαϊτείου, του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη «Διοίκηση, τα Οικονομικά και Πολιτική Υγείας» ’06, σε ημερίδες στις Σέρρες, Λαμία, Λάρισα, Χαλκίδα, Πάτρα, Καλαμάτα, Σπάρτη , στους Δήμους Αγίων Αναργύρων, Ιλίου, στους εργαζόμενους της Εταιρείας Astra Zeneca, στα πλαίσια του «Καραβανιού της Αλήθειας» στην Ξάνθη, στην Ορεστιάδα, Αλεξανδρούπολη, Αρτα, Πρέβεζα, Ιωάννινα, Κέρκυρα, Διαμερίσματα του Δήμου Αθηναίων 1ο, 2ο , 4ο, 5ο. Ομιλία στο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο 2006.
· Συμμετοχή στα ετήσια συνέδρια της GAMIAN 2006, 2007, 2008.

Ενημερωτικό μήνυμα προέδρου ΠΟΣΟΨΥ: Ιούλιος 2008

Καλησπέρα σας,

Στις 17/06/2008 ειδοποιηθήκαμε από αρμόδιο της Βουλής των Ελλήνων να παραστούν εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας μας στη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής της 19/06/2008 κατά την οποία θα συζητείτο η Έκθεση της «Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής» η οποία και ορίστηκε για τη μελέτη των ζητημάτων που απασχολούν τα άτομα με αναπηρία καθώς επίσης και τη διατύπωση προτάσεων για την αντιμετώπισή τους. Η έκθεση αυτή βρίσκεται στο τμήμα εντύπων της Βουλής και διατίθεται στους ενδιαφερόμενους. Οι προτάσεις της Επιτροπής δεν υπεισέρχονται σε εκείνα τα πολύ συγκεκριμένα θέματα που μας απασχολούν αλλά σε γενικότερα ζητήματα τα οποία όμως είναι πολύ σημαντικά και θέτουν τις βάσεις για μια πιο ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Θα αναφερθώ ενδεικτικά στις προτάσεις για:

• Τη σύσταση Ε ι δ ι κ ή ς Μ ό ν ι μ η ς Ε π ι τ ρ ο π ή ς στη Βουλή για τα θέματα αναπηρίας.


• Την κωδικοποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας.


• Την απασχόληση, με τη θέσπιση πιο ισχυρών κινήτρων για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που θα στοχεύει στην πρόσληψη εργαζομένων με αναπηρία και την αναθεώρηση του ν.2643/98 για τις προσλήψεις των ΑμεΑ προς τηνκατεύθυνση του διαχωρισμού σε σχέση με άλλες προστατευόμενες ομάδες (πολύτεκνοι κλπ.).


• Την κάρτα αναπηρίας.


• Την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης κα.

Τη συνεδρίαση της 19/06/2008 παρακολούθησαν εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και της «Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία»-ΕΣΑμεΑ.

Οι Βουλευτές-Ομιλητές τοποθετήθηκαν θετικά επί των προτάσεων της Επιτροπής αλλά αναφέρθηκαν και ενδελεχώς στο κρίσιμο ζήτημα της απασχόλησης, της εκπαίδευσης, τα χαμηλά επιδόματα της Πρόνοιας, την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, όπως επίσης και την υποστήριξη των οικογενειών που φροντίζουν άτομα με αναπηρία.
Σε ότι αφορά τα ζητήματα της Ψυχικής Υγείας ήταν εμφανής ο απόηχος της κινητοποίησης της 24ης Μαϊου του 2008 για την Ψυχική Υγεία και από την προβολή στον ημερήσιο τύπο των πολύπλοκων αναγκών του πιο ευαίσθητου τμήματος της κοινωνίας μας και από την ανάγκη για ουσιαστική και αξιοπρεπή αντιμετώπιση των προαναφερθέντων ζητημάτων.
Δεν επιθυμούμε να υποσκελίσουμε τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει και στη χώρα μας στον τομέα της Ψυχικής Υγείας από το κράτος, τους εργαζόμενους, τους συλλόγους, τους εθελοντές, τον κάθε πάσχοντα στην προσωπική του πορεία, τους γονείς, τα αδέλφια, τους φίλους, όμως είναι ανάγκη να προχωρούμε με σταθερά βήματα χωρίς οπισθοδρομήσεις.

Είναι ανάγκη:

1. Να προχωρήσει η ανάπτυξη Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας στην κοινότητα, προσιτών στον πάσχοντα και την οικογένειά του με κατ' οίκον παρεμβάσεις όπου αυτό είναι αναγκαίο, μέσα από ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης.


2. Κίνητρα για το επιστημονικό προσωπικό ώστε να στελεχωθούν οι υπηρεσίες της επαρχίας.


3. Οικονομική υποστήριξη της οικογένειας και ανάπτυξη των προγραμμάτων ψυχοεκπαίδευσης οικογένειας-πάσχοντα.


4. Μη διακοπή του προνοιακού επιδόματος στην περίπτωση εργασίας.


5. Έμφαση στην εκπαίδευση-απασχόληση.


6. Άρση των αδικιών της νομοθεσίας σε ότι αφορά στα άτομα με ψυχική νόσο.


7. Αντιμετώπιση του θέματος της ακούσιας νοσηλείας, όταν αυτή είναι αναγκαία, με σύγχρονους τρόπους που να αναδεικνύουν ευαισθησία και ανθρώπινη μεταχείριση.
   Για όλα τα προειρημένα έχουμε απευθυνθεί κατ' επανάληψη στα αρμόδια Υπουργεία αλλά δυστυχώς χωρίς να λάβουμε κάποια απάντηση έστω και αρνητική. Ορμώμενοι από αυτό το βήμα ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή των Βουλευτών που εκπροσωπούν τον Ελληνικό λαό ούτως ώστε να υπάρξει ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ψυχική Υγεία, ένα πολυσύνθετο κοινωνικό ζήτημα που επηρεάζει ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού μας.
   Εύχομαι καλές διακοπές με θετική διάθεση και το Σεπτέμβριο πάλι στον αγώνα για να συνεχίσουμε να φυλάμε «Θερμοπύλες».

Αλεξάνδρα Ασκούνη-Στρούμπου

Από την ομιλία της προέδρου της Π.Ο.Σ.Ο.Ψ.Υ. στη Τεχνόπολη

"Εκ μέρους των οικογενειών που έχουμε καταφέρει να γίνει μια ομοσπονδία ώστε να είναι πιο μαζικό το κίνημα, έχω παρακολουθήσει και άλλη φορά και συμμετάσχει στο Καραβάνι…(φτάσαμε μέχρι την Αδριανούπολη της Τουρκίας!)

Νομίζω είναι κάτι πολύ σημαντικό αυτό.
Σκέπτομαι ότι πριν από το 1993, κάποιοι ευαίσθητοι και φωτισμένοι ψυχίατροι μεταξύ των οποίων ο κος Μαδιανός, η κα Οικονόμου και άλλοι προσπάθησαν ακολουθώντας το ρεύμα που υπήρχε στην Ευρώπη να αλλάξουν κάποια πράγματα στο τοπίο της ψυχιατρικής. Και πράγματι έχουν γίνει προσπάθειες και έχουν αλλάξει πράγματα. Δεν είμαστε στην κατάσταση της δεκαετίας του 1980.
Το σημαντικό είναι από το 1993 και μετά που ιδρύθηκε ο πρώτος σύλλογος οικογενειών τώρα υπάρχουν πολλοί σύλλογοι οικογενειών, υπάρχει ένα κίνημα από τα αδέρφια, που είναι παράλληλο, από τους ίδιους τους ανθρώπους που έχουν βιώσει το ζήτημα της ψυχικής ασθένειας.
Μέχρι το 1993, γενικώς αποφάσιζαν άλλοι για εμάς και χωρίς εμάς. Τώρα διεκδικούμε μια θέση στο τραπέζι. Να μην αποφασίζουν ερήμην μας.
Εύχομαι με αυτήν την προσπάθεια και με όλες που γίνονται, με τις όποιες δυνάμεις διαθέτουμε να μεταφέρουμε κάποια μηνύματα, λίγο να διαταράσσουν τα υπουργικά «κάστρα», να ευαισθητοποιήσουμε και ίσως να διαπαιδαγωγήσουμε. Αυτό που είπε ο κύριος Τσιπάς ότι ο γονιός δεν θέλει να βλέπονται στο βιβλιάριο γραμμένα (ψυχιατρικά) φάρμακα και προτιμά να τα πληρώνει από την τσέπη του, δεν είναι τυχαίο γιατί ξέρει ότι ζει σε μια κοινωνία άξενη.